"elif" olmak zordur cünkü "elif" olmak yuvarlak bir dünyada dik durmanın dik ve önde belki acıyla ama vazgeçmeden durmanın dünya ne kadar dönerse dönsün olduğu yerde kalmanın adıdır "elif" olmak
...
zordur "elif" olmak "elif" olmak hep vurulmaktır "elif" olmak yalnızca "elif" olmaktır ...
"elif" demeden hiçbir şey denilemez ben "elif" dedim artık her şeyi söyleyebilirim*
/ dostum, "elif" olmayı dilemişim sanırım bir vakt-i seherde, bir cesaretle...zor(luğunu) bilmemişim o zamanlarda; dilemişim..yar'ın huzurunda bir "elif" misali durabilmeyi dilemişim; oysa şimdilerde dizlerimin bağı çözülür; diz çökerim..be'ye meylederim; "başlasın bu cümle artık!" derken yine "elif" misali kalıveririm bir bir'in huzurunda..yine zorlukla, yalnızca, yalın-ca../
"elif" olmak zor imiş!
ama her elif'in yanında akvâ olan'ın yardımı, yar'lığı var imiş!!
dostum, bilir misin "elif " olmaya talip olmak nedir, bilir misin insan nasıl "elif" olur? dilersin o'ndan sadece o'nun yar-lığını, dilenirsin..o'nun kucağından başka mekanlar sana soğuk gelir, üşürsün bir ağustos sıcağında..yürüdüğün yollar sana yabancı gelir; bildik mekanlar sıkar seni..tanımadığın sîmalar sana âşina gelir, tanımadığın kişiler senin niyazına girer; tanıdıkların ise yabancı nazarlarla bakarlar sana. hikmetine eremediğin hallerle örülür hayatın; susmayı seversin; sükûtu seversin; sükûtu hal edinenleri seversin.
dostum, bilir misin, "elif" bağlanmaz kendisinden sonraki harfe..sadece kendinden önceki harfe bağlanır; en önceki'ne belki de..sen, dünyana sonradan girenlere sıkıca bağlandığın vakit "elif" olmaz adın..sanırsın ki o zaman üzerindeki zorluklar kalkacak; ama herkes yüklenir üzerine..yardımsız yar'lar doluşur dünyana.."yardımıyla gelen yar" gitti diye...
<******>******>
aklımın al(a)madığı hallerin eteğinde gezinir dururum; belki aklım acziyetiyle susabilmeyi öğrenir diye..başımı tâ yüreğime kadar eğer, dinlerim o kısık fısıltıyı şimdilerde...
dostum, şimdilerde "elif" der susarım; elimi bileğime koyar dinlerim nabzımı..atışları, dünyadaki hiç kimsenin isminde artmaz,yüreğim dünyadaki kimsenin isminde titremez; bu belki de lütuftur, yar'dandır ..bu, belki de "elif " olmanın gereğidir.
Her nefesin ben olayım Benim de sen Teninde can olayım Canımsın sen Sevda olup akayım damarlarında Uykularına yoldaş olayım Işık olayım karanlıklarına Sevdanla helak olayım SENİ SEVİYORUM 21.06.2006
Kim demiş artık bende yoksun diye? Sen gönlümde bir yaşsın… Ağlamaklı mazimin en hüzünlü köşesinde akmayan bir damlasın.
Hâlâ okurum mektuplarını. Ne dokunaklı yazmışsın. Ağlamıyorum belki, ama yüreğimde yaşsın. Yaşlıyım aynı zamanda sayende. Yüreğimde bir huzurevinde saklısın.
Bir kâğıt mendil buldum sana dair eşyalarımın arasında. Ağlamışsın ve bende o kâğıt mendili saklamışım. Üzerine de tarih atmışım. Çok geçmiş üzerinden mutlu anlarımın. Bil ki ağlamıyorum yokluğunda ama her yerde sen varsın.
Sensizliğin hüküm sürdüğü yalnızlığımın yollarında sana uzanan levhalar var sonra. Oysa benden çok uzaktasın. Belki de bir başka gönülde yaşamaktasın. Sen ağlarsın ben ağlayamam. Sen, gönlümde bir yaşsın.
Kızgın mısın bana? Hâlâ öfkeleniyor musun adımı duydukça? Öfke de bir duygudur diyebilir miyiz? Yakınlık bir uzaklık ifadesidir değil mi? Gecelerce düşünüyorum. Seni düşünüyorum, beni düşünüyorum. Ellerimiz birleşemeyecek de olsa sevgimi inkâr edemiyorum. Gözlerine hiç bakamayacağım artık eskisi gibi. O güzel gözleri ağlattım çünkü… Ama bil, bu yüreğimi de ıslak bıraktım.
Üşüyorum artık. Yoksun. Yoksunum. Ellerim titriyor. Nasıl bir günah işledim, nasıl bir beddua ettin bana? Bil ki ağlayamıyorum. Bir yumruk gibi düğüm var boğazımda, haykıramıyorum.
Islanmış yüreğim. Ellerimde değil ellerin. Kime bakıyor gözlerin? Kime sevdiğim diyorsun? Ağlardın eskiden, bilmem hâlâ ağlıyor musun? Ben boş bakıyorum artık sensiz dünyama. Gözlerim yanıyor. Ağlayamıyorum? Neden biliyorsun. Çıkarıp atamıyorum kalbimi. Çünkü orda sen varsın… Sen yüreğimde bir yaşsın.
Ne zaman iki satır yazmaya kalksam Hep sana, hep seni, hep bizi yazıyorum Ne zaman bir kadeh alsam elime Hep sana, hep seni, hep bizi içiyorum Her gece kederdeyim, durmadan içiyorum Sevda ektim kalbime yalnızlık biçiyorum
Elveda deyip bir gün, viran edip gönlümü Ayrılıp gidişinin bu gece yıldönümü Bugün de sensiz geçti, Bu akşam sensiz içtim, Bu gece her damlayı iki kadehe biçtim.
Ayrılık öyle zor ki kimsesiz kalan bilir Gözyaşı ne demektir her günün ağlayan bilir Her gece kederdeyim, durmadan içiyorum Sevda ektim kalbime yalnızlık biçiyorum.
Yokluğunla başbaşa kendimden geçiyorum Şerefe deyip şimdi bin kahır, bin kahır içiyorum Birazdan gözlerimden geçersin ılık ılık, Nice aylar sevdiğim Mutlu olsun, mutlu olsun ayrılık.
Sevincim kaderim sen, gözlerim ellerin sen Benim ne suçum var ki, sen benim kaderim sen Karıştırmış kaderim, şu gönlümün harcını Yaş döküp ödüyorum, ben bahtımın borcunu.
Dertliyim, efkarlıyım, gönlüm yine tasada Unutmak istiyorum kendimi, bu masada Herşey yalnız senin için, üzme kendini Belki bugün, belki yarın, anlayacaksın çok sevdiğimi.
Ayrılık mı çıktı falda Sen bir yanda ben bir yanda Böyle bir aşk bu zamanda... Rüzgar gibi geçti yıllar, tutunacak dal kalmadı Bir an mutlu olmak için çekilmedik dert kalmadı Seninle dolu özlemlerim, dilimdedir sitemlerim Düşman çıktı sevenlerim Sığınacak dost kalmadı.
Bekleyişle, özleyişle, ömrüm geldi geçti böyle Gözyaşlarım döndü sele, ağlamadık gün kalmadı, Yaşanacak gün kalmadı Bir yalanmış tüm gerçekler O ümitler, o dilekler Boyun büktü hep çiçekler Koklanacak gül kalmadı Bir an mutlu olmak için yürünmedik yol kalmadı Yaşanacak gün kalmadı.
Her gece kederdeyim, Durmadan içiyorum Sevda ektim kalbime yalnızlık biçiyorum
Alnıma dökülen beyaz saçları Yine tara ne olur Mazide kaybolan hatıraları Unutma yeniden ara ne olur Kalbin sızlayacak baksan arkana Yine ilk günkü gibi gülümse bana Dedim ki "GELECEK" dosta düşmana Yüzümü kara çıkarma ne olur
Çıkacaksın diye köşe başından Bekle... bekle... beklemekten usandım artık Çilenin gemisi gelmiş demirli Yükle... yükle... yüklemekten usandım artık
Dünyayı durdurdum bakarsın diye Fallara bağlandım çıkarsın diye Yolların sonunda sen varsın diye Ekle... ekle... eklemekten usandım artık İçimde bir ümit var geleceksin diyorum Belki çok uzaktasın bunu da biliyorum Geleceğim demiştin ben hala bekliyorum..
Bir şiir yazdım sana , Bir şarkı yaptım sana, Mutlu günüm, herşeyim... beni anlasana Masaların üstüne ismini kazıyorum Bu kahır mektubunu, bin kere yazıyorum
Her gece kederdeyim, durmadan içiyorum Sevda ektim kalbime yalnızlık biçiyorum Ne zaman iki satır yazmaya kalksam Hep seni, hep sana, hep bizi yazıyorum Sevda ektim kalbime, Yalnızlık biçiyorum